بغداد فرستاد وزير را بوزيرى و صاحب‌ديوان را بصاحب‌ديوانى و ابن دربوس را بسر خيلى اوزان 96 « 1 » ، و استو « 2 » بهادر 97 را بشحنگى نامزد فرمود ، و بفرمود تا بغداد را بعمارت آوردند و كشتگان و چهارپايان مرده را بر داشتند و بازارها معمور كردند ، و پادشاه بمباركى مظفّر و منصور با سياه‌كوه 98 آمد ، و بوقا تيمور « 3 » را نامزد حلّه و واسط كرد و اهل حلّه از پيش ايل شده بودند 99 ، چون بوقا تيمور « 3 » آنجا رسيد ايشان را امتحان كرد و از آنجا بواسط شد يك هفته قتل و تاراج كرد و از آنجا بازگشت ، و بوقا تيمور « 3 » برنشست و بششتر رفت و شرف الدّين بن الجوزى « 4 » را با خود ببرد تا شهر ايل كند و سپاهيان و تركان بعضى بگريختند و بعضى كشته شدند و بعضى ايل گشتند ، و كوفه و بصره لشكر نرفته ايل شدند ،

--> و الفخرى 49 - 51 هردو مطّردا : ابن الدّرنوس ( با نون و سين مهمله ) ، و كذا ايضا در بعضى نسخ خطّى جامع التّواريخ و مخ ، و شايد همين املاى اخير صواب باشد ولى چون در جميع نسخ متن اين كلمه « ابن دربوس » با باء موحّده نگاشته شده و چون اين اسم از اسامى مشهوره نيست كه در موارد شك و ترديد باشباه و نظاير آن قياس توان نمود لهذا ما متن را بدون هيچ تصرّف به حال خود باقى گذارديم ، - رجوع نيز بحواشى آخر كتاب ، ( 1 ) كذا فى جميع النّسخ با زاء معجمه ، و كذا ايضا فى جك 306 ، ولى گويا صواب « اوران » با راء مهمله باشد كه بمغولى بمعنى عملجات و صنعتگران است ، رجوع بحواشى آخر كتاب ، ( 2 ) كذا فى جميع النّسخ ، جك 306 و حث 331 و وصّاف 41 و الفخرى 458 همه در فقرهء معادله : على بهادر ، - رجوع بحواشى آخر كتاب ، ( 3 ) ج ن : بوغا تيمور ، ل : تغانتمور ، ( 4 ) رجوع بص 282 ح 1 ،